DNAGIP

ข่วงนี้ตัวเรารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยๆ ทั้งรูปธรรมและนามธรรม

เปลี่ยน......ที่อยู่ จากที่เคยอยู่หอก็กลับมาอยู่บ้านตลอด 24 ชั่วโมง ไม่ได้อยู่มา 5 ปี ก็ดี ประหยัดขึ้นเยอะ

เปลี่ยน......สถานที่ทำงาน จากที่เคยทำงานที่ช็อบ ที่คณะ หรือหมกอยู่ที่หอแถวนอกเมือง เปลี่ยนเป็นจะทำงานแถวสีลม ย่านใจกลางเมือง

เปลี่ยน.....ยานพาหนะ แต่ก่อนก็มี พี่วิน(มอไซค์) พี่สอง(แถว) เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเป็นพี่เอ็ม (MRT)นั่งไป 6 สถานีเพื่อไปทำงาน

เปลี่ยน.....นิสัยบางอย่าง ชอบเป็นคนเก็บของมาก พอกลับมาอยู่บ้านแล้วได้ย้ายของกลับมา ก็เปลี่ยนเป็นว่าชอบทื้งของ ที่ไม่เคยคิดเลยว่ามันไม่จำเป็นต้องเก็บไว้กับชีวิต เอาออกไปจากชีวิต โล่งขึ้น

เปลี่ยน.....ทัศนคติบางข้อ แต่ก่อน รู้สึกว่าตัวเองใช้เงินง่ายไป ตอนเรียนอยู่มหาลัยก็ซื้อของเยอะแยะ ตอนนี้ตั้งดำริไว้กับตัวเองว่า จะไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น......หรือถ้าไม่จำเป็น ก็คงคิดให้ดีกว่านี้มากๆ

เปลี่ยน......ความชอบกับของบางสิ่ง รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยชอบจดจ่อกับการอ่านการ์ตูน หรือตามข่าวเรื่องดารา เบื่อที่จะต้องดูทีวีซ้ำๆซากๆกับสิ่งที่ยัดเยียดให้คนดู แต่ไม่ชอบเลยที่ตัวเองไม่จดจ่อกับการ์ตูนเหมือนเคย แย่ๆ ไม่ได้ซื้อการ์ตูนมานานแล้ว ซื้อแต่หนังสืออย่างอื่นมาอ่านมากกว่า

เปลี่ยน......ความหวัง  ตอนเรียนก็หวังใจว่าจะจบ 5 ปีอย่างสมบูรณ์ (เรื่องเรียนหรือน้ำหนักตัวกันแน่....หะหะ) เรียนจบมาก็หวังใจว่าจะได้งานทำที่มีความสุขเช่นเดียวกับการเรียน และแล้วการคาดหวังกับสิ่งใหม่ก็เพิ่มเข้ามา คือเรื่องของเงินเดือน ก็หวังใจไว้อีกเช่นกันว่าทำงานอย่างมีความสุขและได้เงินคุ้มค่ากับส่งที่ทุ่มเทไป

การเปลี่ยนนี้ก็คงเปลี่ยนอยู่ได้เรื่อยๆตลอดที่มีชีวิตอยู่ แต่ทำไมรู้สึกถึงคำว่าเปลี่ยนมากๆ เอาตอน ม.5 และตอน ปี5 ด้วยนะ แปลกดีจริงๆ.......

edit @ 10 Apr 2008 01:59:46 by dnagip

edit @ 10 Apr 2008 02:01:31 by dnagip